Jest w Apokalipsie niezwykle paschalne stwierdzenie: „i nie będzie już śmierci ani bólu, ani krzyku, ani cierpienia, bo pierwsze rzeczy już przeminęły” (Ap 21, 4). W jaki sposób Jezus Chrystus sprawił, iż śmierć przegrała, została obezwładniona i zaczęła przemijać wraz z Jego zmartwychwstaniem? Otóż, we wschodniej tradycji chrześcijańskiej znajdziemy ciekawą intuicję, która mówi, iż śmierć chciała znaleźć w Jezusie z Nazaretu coś, co mogłaby ją nasycić, ale nie znalazłszy niczego, sama umarła. Pan Jezus nie miał w sobie niczego, co mogłoby służyć za pokarm dla śmierci, dlatego śmierć umarła z głodu, a On żyje.
Autor: Ks. Jacek Socha (Strona 29 z 37)
To genialne zdanie napisał Franciszek w tegorocznym orędziu na Wielki Post. Bóg, jeśli chce wyrwać nas z obojętności poprzez jakieś wyzwanie, to dużo wcześniej nas obdarowuje. Mieszkańcy Nazaretu, którzy usłyszeli wyznanie Jezusa o spełnieniu się proroctwa Izajasza właśnie na ich współmieszkańcu, nie uwierzyli, nie przyjęli wyzwania, gdyż wcześniej nie odkryli obdarowania. Dzisiaj sytuacja się powtarza. Trudno nam, ludziom XXI wieku, przyjąć jakiekolwiek wyzwanie ze strony Boga, gdyż nie otworzyliśmy się na bycie obdarowanym.
Kościół jest więc powołany wpierw do posługi obdarowywania, a następnie do stawiania wyzwań.
Już za kilka dni przeżywać bedę Misje Parafialne. Tygodniowe rekolekcje, które poprowadzą dwaj dominikanie: Tomasz Nowak i Adam Szustak. Mam w sobie wewnętrzną pewność co do tego, iż będzie to czas obdarowywania. Cieszę się, że przyjedzie dwóch ewangelizatorów, którzy zanim o coś poproszą, to wpierw obdarują.
Ewangelia Łukasza przedstawia Lewiego jako tego, który w obecności Jezusa doświadczył radości (Łk 5, 27-32). Konsekwencją radykalnej odpowiedzi na powołanie była uczta, czyli radość. Jest też tekst w Ewangelii Mateusza, który mówi o bogatym młodzieńcu, który nie poszedł za Jezusem, nie zgodził się zostawić wszystkiego, a konsekwencją odmowy był smutek (Mt 19, 16-22). Ciekawe, że ów smutny człowiek był od młodości kimś, kto przestrzegał przykazań. Porównanie tych dwóch tekstów pokazuje, iż by doświadczyć radości z przebywania w obecności Boga nie wystarczy przestrzegać przykazań. Lewi-Mateusz, który poszedł za Jezusem, zapewne musiał jeszcze zmagać się ze swoimi wadami i grzechem, ale tajemnica jego radości była w odwadze zostawienia wszystkiego, wstaniu i pójściu. Te trzy akty, czynności tworzą doświadczenie ufności. Mateusz ufał, iż pójście za Jezusem nie zepsuje mu życia, natomiast bogaty młodzieniec lękał się, iż Jezus stanie się zagrożeniem dla jego szczęścia.
Papież Franciszek w orędziu na tegoroczny Wielki Post pisze o problemie obojętności. Używa wręcz stwierdzenia: globalizacja obojętności. W kontekście papieskiego rozeznania stawiam sobie pytanie: co może mnie wyrwać z moich obojętności? Otóż papież podpowiada, iż tym co może pomóc, jest wsłuchanie się w głos proroków.
Pierwszym, wyjątkowym Prorokiem jest oczywiście Jezus Chrystus. On, który wyrwał apostołów z obojętności zadziwiając ich tym jak kochał Ojca. Przeczytałem niedawno u I. Gargano, iż „Jezus nie tyle się modlił, ale był modlitwą” i to była jedna z Jego innności, która zadzwiała i wyrywała z obojętności.
Gdynia, 2014-12-16
Przed nami Rok Jubileuszowy w związku ze stuleciem istnienia parafii
Moi Drodzy,
Już niebawem, w niedzielę, 15 marca 2015 roku, rozpoczniemy Rok Jubileuszowy parafii św. Mikołaja w Gdyni Chyloni. Owo świętowanie będzie miało różne wymiary i potrwa aż do 6 grudnia, tak więc mamy przed sobą prawie dziewięć, jubileuszowych miesięcy. Zaczniemy od Misji Parafialnych, czyli dłuższych rekolekcji, które potrwają od 15 do 21 marca. Poprowadzą je dwaj znakomici kaznodzieje dominikańscy: O. Adam Szustak i o. Tomasz Nowak. Misje to czas wyjątkowy i piękny, na który czeka się aż dziesięć lat. Podczas Kolędy zostanie dostarczone, do każdego chylońskiego domu, zaproszenie na Misje wraz planem po to, by każdy mógł zarezerwować sobie czas na ten wyjątkowy tydzień. Proszę też pokornie o pomoc w dostarczeniu zaproszenia tym, którzy nie uczestniczą w życiu parafialnym i „nie przyjmują Kolędy”. Módlmy się już od dzisiaj, by Misje stały się czasem wielkiej przemiany i odnowy, proszę o to zwłaszcza wszystkie grupy i wspólnoty duszpasterskie. Mam również serdeczną prośbę, by każdy objął żarliwą modlitwą jedną osobę z rodziny lub sąsiedztwa o kim wiemy, że ma luźne związki z naszą parafią. Wierzę, iż gorliwa modlitwa może pobudzić każdego do uczestnictwa w Misjach. Wykorzystajmy nade wszystko modlitwę podczas adoracji Najśw. Sakramentu, w dolnym kościele, na błaganie Boga o wielkie łaski w Roku Jubileuszowym, a zwłaszcza na czas Misji.
O. Adam Szustak, nasz przewodnik duchowy na czas Misji, wspomina często o niezwykle pięknym symbolu starochrześcijańskim jakim jest langusta na palmie, do którego nawiązuje również adres strony internetowej, na której można znaleźć niektóre jego konferencje i nagrania kazań (www.langustanapalmie.pl). Otóż w tym symbolu chodzi o ukazanie cudu, który Bóg jest w stanie uczynić w każdym człowieku. Langusta to skorupiak, który żyje w głębinach wodnych i nigdy nie wychodzi na brzeg, a tym bardziej nie wchodzi na palmę. Langusta na palmie wskazuje na coś, co w naturalny sposób jest niemożliwe. Bóg właśnie ową niemoc i niemożliwość jest w stanie przekroczyć w człowieku. On ma moc wydobyć ludzi z największej ciemności grzechu, niemocy, depresji i zniewolenia. Wierzę, że taki proces może się rozpocząć dla wielu osób właśnie podczas marcowych rekolekcji.
Misje to ważny początek w świętowaniu Roku Jubileuszowego. Następnie, tuż po Wielkanocy, w kwietniu 2015 r., odbędą się centralne uroczystości jubileuszowe podczas których, wraz z zaproszonymi gośćmi, podziękujemy Bogu za sto lat istnienia naszej parafii i zaprezentujemy książkę zatytułowaną „Sto lat parafii św. Mikołaja w Gdyni Chyloni”, która jest owocem pracy wielu ludzi związanych z Chylonią. W następnych miesiącach czeka nas: festyn parafialny, zawody sportowe, wycieczki, w tym na pewno jedna rowerowa, do siostrzanych parafii pw. Św. Mikołaja na Pomorzu Gdańskim oraz konkursy artystyczne dla dorosłych, młodzieży i dzieci dotyczące parafii i naszego patrona. Jesienią 2015 roku zostanie zorganizowana parafialna pielgrzymka do Włoch, której jednym z głównych celów będzie nawiedzenie grobu Św. Mikołaja, który znajduje się w katedrze, w mieście Barii.
Czeka nas piękny rok, czas upragniony. Zechciejmy o tym porozmawiać podczas Kolędy.
Zachęcam, tak jak to czyniłem w poprzednich latach, do przygotowania Pisma Św. na wizytę kolędową. Dobrym zwyczajem stało się, odczytywanie przez kogoś z domowników, na początku modlitwy kolędowej, krótkiego, dowolnego fragmentu z Biblii.
Serdecznie pozdrawiam i życzę wielu błogosławieństw w roku 2015.
Ks. Jacek Socha
/proboszcz/
Napotkałem niedawno stwierdzenie mówiące, iż życie współczesnego człowieka podobne jest do ostrego dyżuru lekarskiego. Myśl ta wydaje mi się bardzo trafną. Marzę, by nowy Rok Pański 2015 był pełen czujności i rozważania, ale by nie był ostrym dyżurem.
Boża Rodzicielka wprowadza Kościół w Nowy Rok. Ona uchroniła się przed życiem jak na ostrym dyżurze przez rozważanie Słowa. Rozważanie jest, w języku biblijnym, potężne w znaczeniu i brzemienne dla życia. Oznacza: połączyć wszystko razem i zobaczyć co się stanie. Maryja połączyła: osoby, słowa, rzeczy i swoją pamięć, i miała wewnętrzną pewność, że żyje w czymś, co składa się w całość. Wydarzenia, które następowały w jej życiu potwierdzały później jej wcześniejsze wnioski.
Życie jak na ostrym dyżurze czyni człowieka „rozbitym na kawałki”, jego przeciwieństwem jest życie jak Najświętsza Maryja Panna. Ona wszystko złożyła w całość. Miała na to czas.
Rozmawiałem dzisiaj na temat tego, czy Jezus był znakiem sprzeciwu? Istnieją przynajmniej dwie perspektywy spojrzenia na to pytanie, które mają swoje konsekwencje w duszpasterstwie. Ewangelia św. Łukasza zawiera stwierdzenie: Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą (Łk 2,34). Jezus nie miał zamiaru sprzeciwiać się ludziom, On przyszedł, by objawić Miłość. Natomiast ta Miłość stała się znakiem sprzeciwu. Konsekwencją tej prawdy jest to, iż Kościół nie jest powołany, by „z definicji” podejmować misję sprzeciwu i walki. Natomiast misją Kościoła jest zwiastowanie Miłości i zjednoczenia, a ta misja może wywoływać sprzeciw i rozłam, i tak się niekiedy dzieje.
Podczas pierwszego spotkania grupy modlitwy kontemplacyjnej odczytywaliśmy fragment z Katechizmu Kościoła Katolickiego dotyczący modlitwy. Z tej lektury „pozostał we mnie” cytat ze św. Augustyna: Bóg pragnie abyśmy Go pragnęli.
Podczas adwentowych rekolekcji bystrością interpretacji Ewanglii wykazała się pewna mała chylonianka. Ótóż o. Stanisław Jarosz, nasz tegoroczny rekolekcjonista, rozmawiał z dziećmi na temat przypowieści o zagubionej owieczce i dziewięćdziesięciu dziewięciu niezagubionych. Owa dziewczynka stwierdziła w rozmowie, iż wie o takiej osobie, która nigdy się nie zagubiła, a jest nią Najświętsza Maryja Panna – jedyna taka Owieczka.
Pięknymi nieszporami, poprzedzonymi Lucenariami, rozpoczęliśmy w „Mikołaju” Adwent. Dwie myśli mi towarzyszą:
1. Adwent przypomina mi, że żyję w czasach ostatecznych, a to znaczy, że ostatecznie wszystko zostało już powiedziane przez Boga. Żadnego dopowiedzenia, nowego objawienia, już nie będzie.
2. Bóg wydłuża czas, a nie go skraca, bym w tym wydłużeniu mógł nauczyć się czuwać przy Słowie.
Twój 1% wypełnij z
