Parafia rzymskokatolicka pw. św. Mikołaja

Gdynia Chylonia ul. św. Mikołaja 1, tel. 58 663 44 14

Kategoria: Po drodze – blog ks. J. Sochy (Strona 2 z 42)

Chciałbym zapamiętać to, co dzieje się „po drodze” w moim życiu, a przez zapisywanie i dzielenie się ową pamięcią z innymi, pragnę stać się świadkiem Tego, który jest ze mną na drodze życia. Owego „po drodze” nie rozumiem jako określenia wskazującego na przygodność, czy też przypadkowość, ale raczej rozumiem je jako przestrzeń, czy też scenę dla wydarzeń.

Ludzie się znajdują

14 września, 2026 /
 
……i ci, którzy potrzebują pomocy i ci, którzy chcą pomagać. Dzisiaj , jak zwykle w poniedziałek, spotkaliśmy się na Zupie Chylońskiej. Ciepły posiłek w postaci zupy grochowej, chleb; ktoś podarował słodycze , ciastka, wafle ryżowe; ktoś ofiarował kilka kartonów chińskich noodle. Rozdawaliśmy też ubrania. Często pięknie wyprasowane, wyprane… dane z serca. Modlimy się , głosimy Dobrą Nowinę, dzisiaj o krzyżu jako znaku miłości. Wszyscy potrzebujemy tych spotkań, gdyż każdy z nas jest ubogi.
       I tak w każdy poniedziałek, środę i sobotę….
       Dzięki ! Tym , którzy się znajdują🙂
 
FacebookTwitterPodziel się

O Jerzym co modlił się, by ryb nie było

11 września, 2026 /



   Kilkanaście lat temu napisał do mnie pan Jerzy, który w latach siedemdziesiątych pływał po Atlantyku na statkach-przetwórniach. Często ryb było aż za dużo i pewnego dnia, gdy był już wycieńczony prosił o cud:
” Brudny władowałem się pod koc. Mimo krótkiego snu obudziłem się rześki i wyspany. Był słoneczny poranek. Wiał lekki, pachnący wiosną wiatr. Na oświetlonej słońcem toni widziałem przez szeroko otwarty bulaj łagodne zmarszczki fal. Wtem od wschodzącego słońca ukazała się postać idąca po wodzie. Wysadziłem głowę przez bulaj. Poznałem po falach szedł w moją stronę święty Piotr. Kiedy zbliżył się do statku z uśmiechem zapytał: „Czego pragniesz?” „Żeby ryby nie było”, odpowiedziałem. Święty Piotr zasępił się i bez słowa zatoczył ręką łuk tak jakby siał. Na ten gest z toni wyskoczyły do góry liczne ryby i zanurkowały. „Pewnie do dna”, pomyślałem. Zasępiony święty oddalił się, a ja położyłem się spać. Wkrótce się obudziłem i jak zwykle w pośpiechu ubrałem. Statek z dużą szybkością przebijał się przez luźne pole lodowe. Dowiedziałem się, że ryby nie ma i zmieniamy łowisko. Oczywiście pomny na smutny los Jonasza nikomu nie zwierzyłem się z widzenia”.

   Miłem okazję poznać osobiście pana Jerzego i pewnego dnia odwiedziłem go na gdyńskim Demptowie.

FacebookTwitterPodziel się

Zmarł pan Mietek-wróbelek

6 września, 2026 /
 
    Dotarła do mnie wieść o śmierci pana Mietka. Zawsze był i nagle zniknął. Przychodził na Zupę Chylońską od wielu lat. Był charakterystyczny ze swoją białą laską dla osób słabowidzących lub niewidomych. Od lat słuchał Słowa Bożego, modlił się na naszych spotkaniach i ufam, że przyjął światło na swoje życie, mimo słabego wzroku i trudnego życia.
    Przypomniało mi się, w związku z powyższym, opowiadanie św. Bedy, który pisał o poszukującym sensu życia królu Oswaldzie. Podobno ktoś ze współczesnych mu chrześcijan wskazał na wróbla , który wpadł do jadalni. Latał w pomieszczeniu przez chwilę i szybko je opuścił. Nie wiadomo skąd przybył i dokąd podążył. Człowiek, stwierdził ów chrześcijanin , jest jak ów ptak. Przybywa, wydaje się, nie wiadomo skąd, jest chwilę na Ziemi i znika. Chrześcijaństwo daje mu jednak światło na to skąd jest, po co jest tutaj i dokąd zmierza. Oswald przyjął światło Ewangelii i stał się świętym władcą z północnej Anglii. Mam nadzieję , że pan Mieczysław również doświadczył mocy światła Ewangelii i został nakarmiony nie tylko zupą i opieką wielu osób z naszej parafii, ale i radością Dobrej Nowiny, którą mu zanieśli.
     A Światło wiekuiste niechaj mu świeci🙏
 
FacebookTwitterPodziel się

Bridge i jej obrazy

3 września, 2026 /
 
      Podjeżdżamy pod kościół i Martin, który jest proboszczem tutejszej parafii opowiada mi historię. Otóż, dwadzieścia lat temu był na rekolekcjach dla księży, które prowadziła s. Bridge McKenna. Podczas modlitwy indywidualnej z ks. Martinem otrzymała ona obraz-wizję postaci, która staje za nim i go wspiera.
Martin zapytał: kto to jest? Padła odpowiedz: to jeden z twoich lokalnych świętych,
Martin: Św. Beda?
– Nie,
– No to może Kutbert?
– Nie,
– Jan Boste?
– Tak, pamiętaj o nim. Módl się do niego często. Będzie Ciebie wspierał.
Po wielu latach Martin zostaje proboszczem w Washington. Opiekuje się czterema kościołami, czasami jak to było dzisiaj, myli drogę, bo co rusz jest gdzie indziej z posługą. Pośród tych kościołów jest jeden pod wezwaniem św. Jana Bosta, męczennika lokalnego z XVI wieku. Jak mówi : to dla mnie duży znak.
Znamy się z Martinem wiele lat. Spotkamy się również na rekolekcjach z S. Bridge. On jest w grupie organizatorów tych rekolekcji dla księży, które odbywają się co roku w Leeds. W tym roku po raz pierwszy dzieliliśmy się tym, co s. Bridge otrzymała od Boga dla nas osobiście. Nadal jest w nas to żywe.
FacebookTwitterPodziel się

Modlitwa Serca – Modlitwa Jezusowa

24 sierpnia, 2026 /
 
    Wiele lat temu trafiłem na sesję rekolekcyjną do jezuitów w Gdyni. Była ona poświęcona Modlitwie Jezusowej i wtedy ziarno zostało zasiane🙂. Wczoraj mówiłem o tym skarbie chrześcijańskim, do którego Bóg daje klucze ludziom ochrzczonym ze Wschodu i Zachodu. Lubię dzielić się tą modlitwą indywidualnie, a czasami robię to w grupie, jak wczoraj na homiliach i w Grupie Wsparcia Po Starcie Samobójczej. Czytam też trochę na ten temat, gdyż ludzie doświadczeni duchowo mogą być bardzo pomocni w praktykowaniu tej modlitwy- drogi. Oto list jednego z nich:
    „W umyśle nie trzeba wyobrażać sobie Boga, Bogurodzicy i Świętych. Umysł skup na słowach modlitwy. Uwagę trzymaj w górnej części klatki piersiowej, gdyż jest ona duszą modlitwy. Na serce nie trzeba naciskać uwagą, jeśli będzie skoncentrowana, wtedy i serce będzie ją podzielać. Do wzruszenia i łez dążyć nie należy, kiedy same od siebie wraz z serdecznym ciepłem przyjdą, zatrzymaj się, dopóki się nie skończą. Nie trzeba myślec, że osiągnąłeś coś wielkiego” (Starzec Jan z Wałaamu, Zdobyty Płomień).
FacebookTwitterPodziel się

Kobiety ze stoczni

20 sierpnia, 2026 /
 
      Stocznia kojarzy mi się głównie ze światem męskim i jego perspektywą. Spotkałem wielu stoczniowców, dzisiaj głównie już emerytów, którzy tworzyli świat stoczni. Miałem nawet kiedyś okazję poświecić statek, potężny samochodowiec, który zbudowano w Stoczni Gdyńskiej. Z tamtej uroczystości pamiętam tylko mężczyzn. Kiedy czytałem o strajkach w Stoczni Gdańskiej, to oczywiście napotykałem na takie osoby jak: Anna Walentynowicz czy Alina Pienkowska, ale ich historia była opisana przez mężczyzn. Wczoraj jednak zobaczyłem kobiecy wymiar stoczni z Trójmiasta, a nawet z Bremy, w kompletnie innym wymiarze. Właśnie z kobiecej perspektywy. Świetny spektakl… a po nim rozmawiałem chwilę z kobietą, która jeszcze nie tak dawno pracowała w stoczni i w tym spektaklu, na który trafiła dosyć przypadkowo, zobaczyła siebie.
Niezwykłe w tym spektaklu jest też miejsce prezentacji – pirs nr 1 przy Molo Rybackim, koło pomnika Tadeusza Wendy 🙂 
„Robotniczki. Kobiety z Rdzy i Żelaza”.
FacebookTwitterPodziel się

Niech ci będzie jak celnik i poganin, czyli o skreślonych ludziach

12 sierpnia, 2026 /
 
   Ciekawe, że w oryginalnym, greckim tekście jest coś co zmienia kompletnie rozumienie zdania z dzisiejszej Ewangelii :”Niech ci będzie jak poganin i celnik”. Otóż jest tam rodzajnik „ten” celnik, a nie „jakiś” celnik (por. I. Gargano). Kto jest owym wskazanym celnikiem? Autor Ewangelii – Św. Mateusz. Jego to zdobył dla wspólnoty Jezus. Ludzie może i go upominali i rozmawiali z nim? A może umyli ręce i nie starali się o niego. Skreślili go.
     Jak pisze o. Gragano: Faktyczne, rozwiązanie problemu, którego ludzie nie byli w stanie dokonać, będzie mogło być zrealizowane przez Boga… „Co jest niemożliwe dla ludzi, w tym dla tych którzy nazywają się Kościołem, jest możliwe dla Boga”. On nie skreśla człowieka
 
FacebookTwitterPodziel się

Lekkość i świętość

10 sierpnia, 2026 /
 
      Są ludzie, którzy mają w sobie lekkość. Dzisiaj wiem, że nie da się do tej lekkości dojść bez śmierci: egoizmu, niedojrzałości, zranień, samouwielbienia, własnej racji, narzekania… Ona jest owocem życiowej Paschy.
    Kilka razy już ową lekkość zobaczyłem. Na pewno spostrzegłem ją w przyjacielu-księdzu, już nieżyjącym. Były takie chwile, że ta lekkość przebijała się przez niego. Otóż, przyjęliśmy kiedyś na nocleg w plebanii dwie osoby, które nas okradły i wyjechały. Ten fakt w ogóle nim nie zachwiał, nie obciążył go. Nie powiedział złego słowa. To nie była naiwność. On był lekki i wolny …
 
FacebookTwitterPodziel się

Otwiera okna i daje więcej miejsca do życia

7 sierpnia, 2026 /
 
     Lubię słuchać wywiadów z mędrcami. Za jednego ze współczesnych uważam Rowana Williamsa. Zadano mu pytanie: czy chrześcijaństwo ma dzisiaj jakieś znaczenie? Jego odpowiedź brzmiała: „tak”. Powiedział: „Moim zdaniem chrześcijaństwo otwiera okna i daje więcej miejsca do życia”. Jedną z głównych rzeczywistości, gdzie Williams to dostrzega, to miłość Boga do człowieka, który jest obok, o którym czytam, którego widzę na ekranie czy na ulicy. Jaka to Dobra Nowina: Bóg kocha tego, który nie jest jak ja !
Zdjęcie:iarccum.org
 
FacebookTwitterPodziel się
« Starsze posty Nowsze posty »

Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Mikołaja

ul. św. Mikołaja 1
81-062 Gdynia
tel.: 58 663 44 14 (biuro)

telefon do księdza dyżurnego ( tylko w spawach wezwań do chorych i umierających): tel. 516368194

organista: p. Andrzej Kałdowski – tel. 606195684

 

Transmisje  Mszy Św.
glosmikolaja1@gmail.com

e-mail do biura parafialnego: kancelaria@swmikolaj.org

numer konta parafialnego:
Bank Pekao
08 1240 5354 1111 0010 9124 3039

© 2026 Parafia rzymskokatolicka pw. św. Mikołaja

Theme by Anders Noren — W górę ↑