Kategoria: Po drodze – blog ks. J. Sochy (Strona 1 z 37)

     Wyruszyliśmy jeszcze o zmroku. Mieliśmy przed sobą 31 km z Chyloni do Wejherowa. Szliśmy przede wszystkim lasami. Blisko 6 godzin dosyć forsownego marszu w całkowitej ciszy, w tym trzy całkiem strome, leśne podejścia. Było kilka postojów plus 14 krótkich przystanków na rozważania męki Jezusa, w tym roku autorstwa ks. Piotra Pawlukiewicza.
       Wystartowaliśmy po Eucharystii, około 4:35, do kościoła św. Anny w Wejherowie doszliśmy około 12:30. Tylko jeden z nas nie doszedł. Po kilku godzinach zszedł z trasy w Łężycach, ale to właśnie on dał z siebie najwięcej. Ma zwężone drogi oddechowe. Gdy na podejściach szedłem obok tego bohaterskiego brata, myślałem że to zaawansowana astma. Oddychał z wielkim trudem.
     Jak bardzo trzeba kochać i jak ważne niesie się sprawy, by mimo choroby iść?  Jak bardzo trzeba być dojrzałym, by się wycofać i mimo to zwyciężyć ? 
     Dziękuję Ci L. za świadectwo o miłości i człowieczeństwie.

Podziel się

     Potrzebuję i jak tlenu szukam świeżych słów o Bogu. Strasznie bolą oraz nudzą moje wypłowiałe i zastałe zdania z teologii. I znalazłem coś pachnącego, jak powiew wiosennego wiatru. John Shea o Emaus:
„…Protestowali, twierdząc, że mają prawo do rozpaczy, ale On powiedział:
<<Śmiech mojego Ojca wypełnia ciszę grobu>>.
Ponieważ nie rozumieli, zaoferowali mu jedzenie.
A przy łamaniu chleba
zrozumieli, kim był ów Oszust –
Podpalacz serca.”
– The Hour of the Unexpected (1977)

Podziel się

Z wyznania pewnego ponad osiemdziesięcioletniego księdza: „Gdybym miał jeszcze raz przeżyć kapłaństwo, byłbym dla ludzi łagodniejszy. Nie byłbym tak skąpy w okazywaniu miłosierdzia Bożego, w ofiarowywaniu sakramentów, w przebaczeniu. Widzisz, w seminarium wpajano mi: <<Prawda was wyzwoli>>. Wierzyłem więc, że moim obowiązkiem jest zawsze stawiać ludziom trudne wyzwania, wierząc, że to może być dobre. Obawiam się jednak, że byłem dla ludzi zbyt surowy. Mają dość cierpienia i beze mnie i Kościoła, którzy nakładamy na nich kolejne ciężary. Powinienem był bardziej zaryzykować Boże miłosierdzie!”.

Podziel się

     Dzisiaj mieliśmy pierwsze spotkanie całego nowego rocznika młodzieży, głównie z 7 klas, w ramach Postcresimy. Jest ich  40 i opiekuje się nimi 5 małżeństw. Okazuje się, że kilkoro z tych młodych jest naszymi „mikołajowymi” absolwentami projektu Baranki. Ciekawe, czy gdzieś jeszcze w Polsce jest podobnie, iż młodzi przechodzą drogę zarówno alternatywnego przygotowania do Pierwszej Spowiedzi i Komunii (Baranki) oraz nowego przygotowania do Bierzmowania (Postcresima)?

Podziel się

     Obserwowanie ptaków to dobry obraz tego czym jest modlitwa. Jest w niej miejsce na oczekiwanie, na bycie zaskoczonym, ale też i na trud z powodu tego, że już od dłuższej chwili nic się nie dzieje.
    Co czyni wartościowymi obserwację ptaków i modlitwę? Rowan Williams, autor powyższego porównania, pisze tak: „rzadkie okazje, kiedy widzisz to, co T.S. Eliot nazwał „skrzydłem zimorodka”, migającym „od światła do światła” sprawiają, że wszystko ma sens. Myślę, że życie w atmosferze oczekiwania – życie w świadomości, z wystarczająco otwartymi oczami oraz umysłem zrelaksowanym i uważnym, by dostrzec kiedy to się dzieje – jest podstawą uczniostwa”.

Podziel się