Autor: Kancelaria Parafialna (Strona 10 z 189)

 

     To były doświadczenia radości podobne do przedzierającej się strzały. Radość z widoku miniaturowego ogrodu, który zbudował jego brat; okrzyk radości pod wpływem lektury kolejnej książki; radość z pięknego widoku przyrody, ze słuchania muzyki i wreszcie ze spotkanej osoby. Te radości zaskakiwały. Zawsze był też w nich odcień smutku. Jeśli pragnienia takich radości „niepełnych” miały podmiot, który je zaspokajał, to też musi istnieć ktoś, kto zaspokoi pragnienie Radości kryjącej się za tymi małymi radościami. Bóg jest tą Radością pełną i tym największym zaskoczeniem. To jedno z wielkich odkryć C.S. Lewisa, mojego adwentowego przewodnika.

     Małe radości zapowiadają większą, bo więcej pragniemy, aż po wieczność. „Wszystko, co nie jest wieczne, jest wiecznie nieaktualne” (C.S. Lewis, Zaskoczony Radością).

 

    Podczas niedawnego pogrzebu śp. Haliny Komosińskiej dowiedzieliśmy się, że przyjęła ona kiedyś do swojego domu pewną zwykłą-niezwykłą kobietę. Nazywała się Urszula Judyta Napierska ( 1932- 2001 ). To były trudne czasy komunizmu. Urszula zamieszkała u państwa Komosińskich przy ul. Wejherowskiej. Pomagała im przy wychowaniu dzieci.

    Dzisiaj toczy się proces beatyfikacyjny siostry Urszuli Judyty, nazywanej ” Świętą z falowca”. To określenie przylgnęło do niej, gdy mieszkała w Gdańsku, przy ul. Wyzwolenia 51 A. Z jej skromnego mieszkania urządzonego jak oratorium promieniowała modlitwa i wsparcie: celebrowano tam Eucharystie, gromadzili się sąsiedzi, chorzy i księża , a ona służyła radą, pocieszeniem i konkretną pomocą.

   Dom przy ul. Wejherowskiej, gdzie mieszkała u chylońskich parafian to nie falowiec. Można jednak napisać, że był czas, gdy w naszej parafii mieszkała „Święta z bloku”.