Po drodze - blog ks. J. Sochy

    Chciałbym zapamiętać to, co dzieje się „po drodze” w moim życiu, a przez zapisywanie i dzielenie się ową pamięcią z innymi, pragnę stać się świadkiem Tego, który jest ze mną na drodze życia. Owego „po drodze” nie rozumiem jako określenia wskazującego na przygodność, czy też przypadkowość, ale raczej rozumiem je jako przestrzeń, czy też scenę dla wydarzeń.



Dopełnienie PDF Drukuj Email
niedziela, 12 styczeń 2014 00:00

Niedziela Chrztu Pańskiego to święto dopełnienia. Dopełnia się misja Jana Chrzciciela, który odkrywa po co żył. Dopełnia się świadomość Jezusa, kim jest. Stojąc na dnie Jordanu słyszy potwierdzenie Ojca. Dopełniła się wcześniej misja trzech mędrców, magów, którzy dopełnili braki w genealogii Jezusa. Chodzi bowiem o to, że brakowało w niej trzech osób, które nie zostały wymienione. Ewangelista podaje w genealogii trzy grupy po czternaście osób, gdy jednak policzymy wymienione imiona, to jest ich tylko trzydzieści dziewięć. Trzech brakuje. Nie ma trzech mężczyzn, którzy zajmowali się magią.

Coś z wydarzeń: Od trzech lat spotykam się na wieczorze kolęd z moimi krewnymi. Przyjeżdżają dalsi i bliżsi krewni, dzieci i dorośli. Śpiewamy kolędy po polsku i kaszubsku. Plebania aż huczy od gości. W tym roku było nas bardzo dużo, a przy okazji uczciliśmy pięćdziesiąte urodziny mojej siostry Ali.

 
Świadectwo PDF Drukuj Email
środa, 08 styczeń 2014 00:00
Spotkałem dzisiaj panią Irenę, starszą parafiankę, która opowiedziała mi o swojej wierze w moc wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny. Otóż dwadzieścia lat temu,  jej córka będąc w czwartym miesiącu ciąży,  usłyszała od lekarzy dramatyczne słowa: „Pani dziecko nie ma szans na przeżycie, a nowotwór wątroby nie pozwoli Pani żyć dłużej aniżeli trzy miesiące po porodzie”. Moja rozmówczyni, po rozmowie z córką w szpitalu, natychmiast udała się do Częstochowy. Błagała tam Maryję o cud modląc się przez wiele godzin i uzyskała wewnętrzną pewność, że wszystko będzie dobrze. Jej córka żyje do dziś, a wnuczka Magdalena ma już dwadzieścia lat i wie, że została kiedyś ofiarowana Maryi, która ją uratowała.
 
Dziura dla księdza i osiem wyjść dla świeckich PDF Drukuj Email
środa, 01 styczeń 2014 00:00

           W Yorku, w Wielkiej Brytanii, istnieje dom sióstr zakonnych (Sisters of Jesus) z bardzo piękną i ciekawą kaplicą, zbudowaną w 1769 roku. Gdy budowano klasztor był to czas prześladowań i dyskryminacji katolików, którzy musieli ukrywać swoje miejsca kultu. Kaplica z zewnątrz jest niewidoczna i zaprojektowana tak, by zapewnić szybką ucieczkę przed prześladowcami. Stąd w tej uroczej kaplicy jest aż osiem wyjść, a w podłodze tajne schronienie dla księdza. Podobno o tym schronieniu zapomniano przez wiele lat, dopiero podczas prac związanych z elektryką kaplicy w XX w. ponownie odkryto tzw. dziurę dla księdza. Od prawie 250 lat kaplica jest miejscem modlitwy, choć okoliczności się zmieniają. Historia kaplicy z York’u przypomina mi wezwanie papieża Franciszka z adhortacji „Evangelii Gadium” o otwieraniu kościołów, kaplic i parafii dla wszystkich, którzy chcą do nich wejść. Dzisiaj nie mamy powodu, by się ukrywać w miejscach, w których sprawujemy liturgię. W „dziurach dla księdza” trzeba dzisiaj ukryć strach i stare przyzwyczajenia. Papieżowi oczywiście nie chodzi jedynie o dostępność do budynków kościelnych, chodzi o coś więcej, o otwartość chrześcijan na tych, których Jezus wciąż poszukuje.

 
Dziękuję Ci Franciszku za „Evangelii Gaudium” PDF Drukuj Email
wtorek, 31 grudzień 2013 00:00

         Kończy się rok 2013. Rok dwóch papieży, rok nowego powiewu Ducha w postaci słów, gestów i postawy nowego papieża. Czasami słyszę z ust publicystów katolickich, iż Franciszek jest tylko trochę inny od swoich poprzedników. Jest w tych wypowiedziach sporo lęku przed powiedzeniem, że w Kościele jest przestrzeń na duże zmiany. Czytając nową adhortację jestem dotknięty nowością tego programowego dokumentu nowego pontyfikatu. Kilka rzeczy na razie dotarły do mnie bardzo mocno:

1.Wezwanie do nadania misyjnego charakteru każdemu działaniu w Kościele. W związku z tym papież podkreśla, iż nie powinniśmy się bać zmieniać zwyczajów i schematów, które krępują misyjny wymiar życia parafii, diecezji i innych struktur. To bardzo odważna myśl papieska idąca czasami w kontrze wobec lęków przed zmianami. Wiele sposobów funkcjonowania instytucji kościelnych daje nam poczucie bezpieczeństwa. Sam widzę, że im dłużej jestem proboszczem, tym większe moje przyzwyczajenie do tego, w czym się na co dzień poruszam. Duszpasterskie rozeznawanie praktyk kościelnych to zadanie , które czeka każdą wspólnotę i strukturę kościelną.

2.Zasada stopniowalności w ocenie moralnej. Papież przypomina nauczanie Kościoła, by w praktyce duszpasterskiej uwzględniać różny stan wolności poszczególnych osób. Nie można więc wysokich standardów moralnych nakładać na kogoś, kto nie jest jeszcze gotowy ich przyjąć. Człowiek ma swoją dynamikę rozwoju, która może dotyczyć wielu lat. Nade wszystko trzeba zaczynać od Kerygmatu, czyli od przesłania, które doprowadza do spotkania z żywym Jezusem. Ten kto usłyszał dobrą nowinę o Bogu, będzie w stanie przyjąć naukę moralną Kościoła jako dobrą nowinę.

3.Franciszek pisze również o związku wspólnot i grup z parafią. Potwierdziła się moja intuicja o potrzebie uczestnictwa osób z różnych rzeczywistości kościelnych we wspólnych działaniach i wizjach. Franciszek jest przekonany, że nie wystarczy dbanie o swój charyzmat, potrzebne jest współdziałanie z tymi, którzy nie są z mojej wspólnoty czy grupy. Czytając ten tekst myślałem o niektórych osobach ze wspólnot spotykających się w parafiach, które przychodzą do swojej wspólnoty, ale nie czują łączności z parafią. Nie widzą całości.

 
Przedłużenie Komunii eucharystycznej w rodzinie PDF Drukuj Email
niedziela, 29 grudzień 2013 00:00

          Dzisiaj niedziela św. Rodziny. Miałem okazję pojechać z jedną z rodzin z Darlington na mecz piłki nożnej do Newcastle. Zobaczyłem na własne oczy niesamowicie piękny przykład przełożenia Ewangelii na codzienność, który dali mi moi nowi znajomi. Na mecz pojechali: starsze małżeństwo, ich syn i wnuk. Siedemdziesięciosiedmioletnia pani na wózku inwalidzkim, bardzo schorowana, słabo mówiąca, otoczona opieka swego męża, syna i wnuka kibicowała swojemu klubowi. Spędziłem z rodziną Lindsay kilka godzin,  rozmawiając na różne tematy.  Rodzinne święto było przedłużeniem Komunii eucharystycznej.  „Sroki” przegrały z Arsenalem, ale rodzina zwyciężyła.

 
<< Początek < Poprzednia 31 32 33 34 Następna > Ostatnie >>

Strona 33 z 34