<\/p>\n\n\n\n
Wreszcie pada deszcz, kt\u00f3rego tak bardzo pragnie zeschni\u0119ta ziemia. Za chwil\u0119 wybuchnie soczysta ziele\u0144. Deszcz zapowiada nastanie czego\u015b nowego, \u015bwie\u017cego.
Co zapowiada \u017cycie Jezusa Chrystusa? Zapowiada „nowe niebo i now\u0105 ziemi\u0119”, czyli zmartwychwsta\u0142y \u015bwiat. Dietrch Bonhoeffer pisa\u0142: „Nie interesuje nas b\u00f3g, kt\u00f3ry nie pozwoli\u0142by r\u00f3wnie\u017c rozkwitn\u0105\u0107 cz\u0142owiekowi. B\u00f3g, kt\u00f3ry nie odpowiada\u0142by pe\u0142ni cz\u0142owieka, nie zas\u0142uguje na to, by\u015bmy mu si\u0119 po\u015bwi\u0119cali”. Tak, interesuje nas tylko B\u00f3g, kt\u00f3ry mo\u017ce da\u0107 \u017cycie w pe\u0142ni, \u017cycie zmartwychwsta\u0142e.
W muzyce, t\u0119sknoty za zmartwychwstaniem i zmartwychwsta\u0142\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, nie wyrazi\u0142 chyba nikt lepiej ani\u017celi Gustav Mahler w swojej 2 Symfonii. Ciarki przechodz\u0105, gdy s\u0142ucha si\u0119 ostatniej cz\u0119\u015bci, w kt\u00f3rej s\u0142ycha\u0107 s\u0142owa: „Przygotuj si\u0119 na \u017cycie”. Pi\u0119kne. Podobno Mahler po skomponowaniu 2 Symfonii, z podtytu\u0142em „Zmartwychwstanie”, zdecydowa\u0142 sie na przyj\u0119cie chrztu.<\/p>\n\n\n\n