<\/p>\n
<\/p>\n
<\/strong> <\/span>„Nie ma <\/span>nic wa\u017cniejszego <\/span>dla cz\u0142owieka, <\/span>ani\u017celi determinacja w opanowaniu po\u015bpiechu”. S\u0142owa Henry Thoreau, ameryka\u0144skiego pisarza z XIX wieku, <\/span>szczególnie dzisiaj nabieraj\u0105 ogromnego znaczenia. Wydaje si\u0119, \u017ce w sposób szczególny mog\u0105 zosta\u0107 zaadresowane do wspó\u0142czesnych ksi\u0119\u017cy. Warto jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce po\u015bpiech w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka nie jest pierwszym \u017aród\u0142em zagro\u017cenia w prze\u017cywaniu powo\u0142ania, ale jest skutkiem nieporz\u0105dku w innych dziedzinach \u017cycia. <\/span>W poni\u017cszej, krótkiej refleksji, któr\u0105 opar\u0142em g\u0142ównie na my\u015bli Ronalda Rolheisera, chcia\u0142bym przyjrze\u0107 si\u0119 temu zjawisku. <\/span> <\/p>\n Stwierdzenie, i\u017c w XXI wieku \u015bpieszymy si\u0119 w chory sposób wydaje si\u0119 oczywiste. Wra\u017cliwy i m\u0105dry ks. <\/span>Henri Nouwen opisuje powy\u017csze zjawisko z du\u017c\u0105 wnikliwo\u015bci\u0105: ” Cech\u0105 charakterystyczn\u0105 codzienno\u015bci jest to, \u017ce jeste\u015bmy ci\u0105gle czym\u015b zaj\u0119ci. Cz\u0142owiek wspó\u0142czesny do\u015bwiadcza, <\/span>i\u017c jego dzie\u0144 wype\u0142nia wiele spraw do zrobienia, ludzi z którymi musi si\u0119 spotka\u0107, projekty, które musi sko\u0144czy\u0107, listy które musi napisa\u0107, rozmowy telefoniczne które musi wykona\u0107 <\/span>i zadania które musi podj\u0105\u0107. Nasze \u017cycie sprawia wra\u017cenie przepe\u0142nionej walizki, <\/span>której <\/span>nie mo\u017cna domkn\u0105\u0107. A jednocze\u015bnie mamy wra\u017cenie, \u017ce ci\u0105gle nie mo\u017cemy zrealizowa\u0107 <\/span>planów. <\/span>Istnieje poczucie niedoko\u0144czonych zada\u0144, niewype\u0142nionych obietnic i niepodj\u0119tych propozycji. <\/span>Ci\u0105gle jest co\u015b, <\/span>o czym powinni\u015bmy pami\u0119ta\u0107, <\/span>by to zrobi\u0107 lub o czym\u015b powiedzie\u0107. Nieustannie s\u0105 ludzie z którymi jeszcze powinni\u015bmy porozmawia\u0107 <\/span>lub si\u0119 spotka\u0107. Chocia\u017c <\/span>jeste\u015bmy tak zaj\u0119ci, <\/span>mamy ci\u0105gle odczucie, i\u017c nie wype\u0142niamy do ko\u0144ca swoich obowi\u0105zków i zada\u0144.” Tak pisa\u0142 holenderski ksi\u0105dz reflektuj\u0105c nad swoim \u017cyciem. Mo\u017cna to spuentowa\u0107 <\/span>stwierdzeniem: ci\u0105gle si\u0119 \u015bpieszymy. <\/p>\n <\/p>\n Ks. Jacek Socha<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „Nie ma nic wa\u017cniejszego dla cz\u0142owieka, ani\u017celi determinacja w opanowaniu po\u015bpiechu”. S\u0142owa Henry Thoreau, ameryka\u0144skiego pisarza z XIX wieku, szczególnie dzisiaj nabieraj\u0105 ogromnego znaczenia. Wydaje si\u0119, \u017ce w sposób szczególny mog\u0105 zosta\u0107 zaadresowane do wspó\u0142czesnych ksi\u0119\u017cy. Warto jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce po\u015bpiech w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka nie jest pierwszym \u017aród\u0142em zagro\u017cenia w prze\u017cywaniu […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"1970-01-01 01:00:00","action":"","terms":[],"taxonomy":"","browser_timezone_offset":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623"}],"collection":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1623"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2421,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions\/2421"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1623"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1623"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1623"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
<\/span><\/p>\n
<\/span>Co jest takiego z\u0142ego w \u015bpieszeniu si\u0119? <\/span>Ka\u017cdy, <\/span>kto si\u0119 \u015bpieszy mo\u017ce odpowiedzie\u0107 tak: po\u015bpiech wywo\u0142uje: <\/span>napi\u0119cie, podwy\u017cszone ci\u015bnienie, wypadki samochodowe i okrada nas ze zdolno\u015bci do\u015bwiadczania danej chwili. <\/span>Z perspektywy \u017cycia duchowego mo\u017cemy powiedzie\u0107, i\u017c po\u015bpiech jest przeszkod\u0105 w duchowym wzro\u015bcie. Donald Nicholl, brytyjski, dwudziestowieczny <\/span>historyk i teolog katolicki, idzie dalej w refleksji nad po\u015bpiechem i twierdzi, <\/span> <\/span>i\u017c: <\/span>„po\u015bpiech jest form\u0105 przemocy <\/span>w prze\u017cywaniu czasu”. Nicholl dodaje, i\u017c istnieje forma chciwo\u015bci polegaj\u0105ca na przyw\u0142aszczeniu <\/span>czasu, który nale\u017cy do Boga. <\/span>Mo\u017cna zapyta\u0107 jak to si\u0119 dzieje? Jaki <\/span>jest <\/span>zwi\u0105zek miedzy chciwo\u015bci\u0105 a po\u015bpiechem? Otó\u017c, <\/span>bardzo cz\u0119sto chciwo\u015b\u0107 kojarzymy jedynie z sprawami materialnymi. <\/span>Jednak\u017ce chciwo\u015b\u0107 zwi\u0105zana jest równie\u017c z innymi rzeczywisto\u015bciami. W \u017cyciu wielu z nas przybiera ona bardziej subteln\u0105 form\u0119 <\/span>ani\u017celi ta <\/span>w bo\u017conarodzeniowym <\/span>opowiadaniu <\/span>Dickensa, w której jej bohater-sk\u0105piec, <\/span>poprzez swoj\u0105 <\/span>chciwo\u015b\u0107 <\/span>pieni\u0119dzy, <\/span>stawa\u0142 si\u0119 przyczyn\u0105 niesprawiedliwo\u015bci . <\/span>Okazuje si\u0119 bowiem, i\u017c bardziej od pieni\u0119dzy ludzie <\/span>pragn\u0105 do\u015bwiadczenia. <\/span>Wydaje si\u0119 czasami, i\u017c my-ludzie chcieliby\u015bmy <\/span>„wypi\u0107” ca\u0142y \u015bwiat. Chcieliby\u015bmy podró\u017cowa\u0107 <\/span>do wszystkich miejsc, <\/span>nic nie straci\u0107, <\/span>poczu\u0107 wszystko i niczego nie przegapi\u0107. Chcemy chwyci\u0107 wiele rzeczy w jednym momencie. Chcemy posiada\u0107 wra\u017cenia i do\u015bwiadczenia <\/span>dlatego, \u017ce pragniemy <\/span>wielu rzeczy. Chcemy: wiedzy, sensacji, osi\u0105gni\u0119\u0107, pozycji i wielu innych spraw. <\/span>Jeste\u015bmy chciwi na inny sposób, <\/span>ani\u017celi byli chciwi nasi przodkowie. Jednak\u017ce <\/span>chciwo\u015b\u0107 dzia\u0142a tak samo, <\/span>cho\u0107 w innej formie. Dla wielu z nas problemem <\/span>jest nie to, \u017ce chcemy skonsumowa\u0107 zbyt wiele jedzenia czy napoju, ale to, \u017ce chcemy mie\u0107 zbyt wiele do\u015bwiadcze\u0144. \u015apieszymy si\u0119 ci\u0105gle, <\/span>gdy\u017c <\/span>jeste\u015bmy niespokojni i nienasyceni w kosztowaniu \u017cycia. Jest to ten rodzaj po\u015bpiechu, który subtelnie wyp\u0142ywa z chciwo\u015bci, a który jest gwa\u0142tem <\/span>na sposobie prze\u017cywania czasu i staje si\u0119 przeszkod\u0105 we wzro\u015bcie w \u015bwi\u0119to\u015bci.
<\/span>S\u0105 oczywi\u015bcie inne rodzaje po\u015bpiechu, które wynikaj\u0105 ze zwyczajnych obowi\u0105zków i okoliczno\u015bci naszego \u017cycia. Niemal ka\u017cdy w swoim podej\u015bciu do pracy do\u015bwiadcza zbyt wielu rzeczy i musi \u017conglowa\u0107 z wyzwaniami w pracy, <\/span>a prócz tego musi balansowa\u0107 w relacjach rodzinnych, ko\u015bcielnych, szkolnych i w wielu innych . Walczymy <\/span>codziennie z setkami spraw: z p\u0142aceniem rachunków, pracami domowymi, chorobami, niechcianymi naprawami, przygotowaniami <\/span>posi\u0142ków, z odwiedzinami w urz\u0119dach, z niezliczonymi sprawami, <\/span>które zabieraj\u0105 nam tak wiele czasu. Wszystko to sprawia, i\u017c czas zaczyna by\u0107 zbyt krótki.
<\/span>Ewangelia mówi nam, \u017ce nawet Jezus \u015bpieszy\u0142 si\u0119 i bywa\u0142 tak zaj\u0119ty, i\u017c nie mia\u0142 <\/span>czasu na to, by co\u015b zje\u015b\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce nas to nie dziwi. <\/span>Jest wi\u0119c taki po\u015bpiech, który nie ma nic wspólnego z chciwo\u015bci\u0105. <\/span>Czasami musimy si\u0119 \u015bpieszy\u0107, by po prostu wype\u0142ni\u0107 swoje powo\u0142anie i ów po\u015bpiech nie jest przeszkod\u0105 na drodze do \u015bwi\u0119to\u015bci. Jeden z nie\u017cyj\u0105cych ju\u017c gda\u0144skich kap\u0142anów <\/span>mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nie b\u0119dzie d\u0142ugo \u017cy\u0142, <\/span>dlatego \u015bpieszy\u0142 si\u0119 w kap\u0142a\u0144skim pos\u0142ugiwaniu. Jednak\u017ce trzeba by\u0107 uwa\u017cnym, by zbytnio nie racjonalizowa\u0107 po\u015bpiechu. Bóg nie pope\u0142ni\u0142 b\u0142\u0119du stwarzaj\u0105c czas. Stwórca da\u0142 nam go wystarczaj\u0105co du\u017co. Gdy zbyt cz\u0119sto si\u0119 \u015bpieszymy i nasz <\/span>po\u015bpiech trwa zbyt d\u0142ugo, <\/span>wtedy zawsze ko\u0144czy si\u0119 to przemoc\u0105 na czasie, na nas i na naszym zdrowiu fizycznym, psychicznym i duchowym. <\/span><\/p>\n