{"id":1599,"date":"2020-01-28T11:02:23","date_gmt":"2020-01-28T11:02:23","guid":{"rendered":"http:\/\/nowa.swmikolaj.org\/?p=1599"},"modified":"2020-04-02T19:56:18","modified_gmt":"2020-04-02T19:56:18","slug":"miniteologiakomplementu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/2020\/01\/28\/miniteologiakomplementu\/","title":{"rendered":"Miniteologia komplementu"},"content":{"rendered":"

\u00a0\u00a0 Dzisiaj w liturgii wspominamy \u015bw. Tomasza z Akwinu. Ten dominika\u0144ski teolog twierdzi\u0142, \u017ce komplementowanie drugiego cz\u0142owieka, gdy na to zas\u0142u\u017cy\u0142,\u00a0\u00a0jest powinno\u015bci\u0105. Je\u015bli tego nie czynimy, to odmawiamy drugiemu pokarmu, kt\u00f3ry jest mu potrzebny do \u017cycia.\u00a0By\u0107 mo\u017ce nie jest grzechem powstrzymywanie si\u0119 od wypowiadania komplementu, ale jest to na pewno smutne zubo\u017cenie i dotyczy zar\u00f3wno osoby zas\u0142uguj\u0105cej na komplement, jak i osoby wstrzymuj\u0105cej si\u0119 od jego wypowiedzenia.<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0 Jezus twierdzi\u0142, i\u017c nie \u017cyjemy samym chlebem. R\u00f3wnie\u017c nasza dusza musi by\u0107 karmiona, a jej pokarmem jest afirmacja, uznanie i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. To oczywiste,\u00a0\u00a0tak wi\u0119c, aby\u015bmy mogli kocha\u0107 i afirmowa\u0107 innych, najpierw musimy by\u0107 kochani, najpierw b\u0142ogos\u0142awieni i najpierw wychwalani. Chwa\u0142a, uznanie i b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo buduj\u0105 dusz\u0119.<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0 Komplementowanie innych nie jest wa\u017cne tylko dla osoby przyjmuj\u0105cej komplement, jest r\u00f3wnie wa\u017cne dla osoby, \u00a0kt\u00f3ra go wypowiada. Chwal\u0105c kogo\u015b dajemy mu co\u015b, co potrzebuje dla duszy,\u00a0\u00a0jednak\u017ce podejmuj\u0105c si\u0119 tego,\u00a0karmimy r\u00f3wnie\u017c swoj\u0105 dusz\u0119. Prawda o filantropii odnosi si\u0119 wi\u0119c zar\u00f3wno do cia\u0142a jak i\u00a0\u00a0do duszy.\u00a0Co wi\u0119cej, podziwianie i wychwalanie innych jest aktem religijnym. Benoit Standaert twierdzi, \u017ce podziwianie innych dotyka korzeni naszego istnienia. Co przez to rozumie? Komplementuj\u0105c i wychwalaj\u0105c innych, si\u0119gamy do tego, co jest w nas najg\u0142\u0119bsze, a mianowicie do obrazu i podobie\u0144stwa Boga. Kiedy wychwalamy kogo\u015b innego, tak jak B\u00f3g, tchniemy \u017cycie w t\u0119 osob\u0119, o\u017cywiamy jej ducha.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0 R. Rolheiser twierdzi, \u017ce obraz i podobie\u0144stwo Boga w nas nie s\u0105 ikon\u0105, ale energi\u0105, kt\u00f3ra jest najbardziej pierwotn\u0105 energi\u0105 w cz\u0142owieku. Poza naszym ego, ranami, dum\u0105, grzechem i ma\u0142ostkowo\u015bci\u0105 naszych serc i umys\u0142\u00f3w,\u00a0\u00a0ka\u017cdego dnia najbardziej realne s\u0105 w nas wspania\u0142omy\u015blno\u015b\u0107 i \u0142askawo\u015b\u0107.\u00a0\u00a0Kiedy jeste\u015bmy w dobrej formie mamy si\u0142\u0119,\u00a0\u00a0by podziwia\u0107 i chwali\u0107 \u015bwiat, kt\u00f3ry jest wok\u00f3\u0142 nas i jeste\u015bmy hojni w komplementowaniu ludzi i \u015bwiata. Jest to znak, \u017ce czerpiemy z tej pierwszej energii w nas, z mi\u0142o\u015bci, z obrazu i podobie\u0144stwa Boga.\u00a0Wiemy, \u017ce nie jest to \u0142atwe. Przewa\u017cnie jeste\u015bmy tak zablokowani rozczarowaniami i frustracjami w naszym \u017cyciu, \u017ce poddajemy si\u0119 cynizmowi i zazdro\u015bci. Racjonalizujemy to oczywi\u015bcie na r\u00f3\u017cne sposoby. Jednak cz\u0119sto naszym prawdziwym powodem odmawiania pochwa\u0142y jest fakt, \u017ce sami nie byli\u015bmy w wystarczaj\u0105cym stopniu wychwalani, a przez to \u017cywimy zazdro\u015b\u0107 i brakuje nam si\u0142y, by wychwala\u0107 innych. W tej kwesti wszyscy jeste\u015bmy zranieni.<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0 Komplementowanie innych wzbudza r\u00f3wnie\u017c niepok\u00f3j o jego nadu\u017cywanie i pobudzanie czyjego\u015b egoizmu. Jednak\u017ce warto pami\u0119ta\u0107, \u017ce uzasadnione pochwa\u0142y nigdy nie psuj\u0105 drugiej osoby. W\u0142a\u015bciwe dzia\u0142anie komplement\u00f3w sprawia wr\u0119cz, \u017ce w tym drugim pojawia si\u0119 pokora. Dojrza\u0142e chwalenie drugiego jest form\u0105 mi\u0142o\u015bci, a cz\u0142owiek nie mo\u017ce kocha\u0107 za mocno, mo\u017ce jedynie kocha\u0107 niew\u0142a\u015bciwie. Mo\u017cna te\u017c zapyta\u0107 : a co z dzie\u0107mi, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 egocentryczne poniewa\u017c s\u0105 tylko chwalone i nigdy nie s\u0105 dyscyplinowane? Prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 i prawdziwa dojrza\u0142o\u015b\u0107 rozr\u00f3\u017cniaj\u0105 mi\u0119dzy chwaleniem tych obszar\u00f3w \u017cycia, kt\u00f3re s\u0105 godne pochwa\u0142y, a stawianiem wymaga\u0144 w tych obszarach \u017cycia, kt\u00f3re wymagaj\u0105 korekty. Pochwa\u0142a nigdy nie powinna by\u0107 niezas\u0142u\u017conym pochlebstwem, jednak\u017ce stawianie wymaga\u0144 i korekta s\u0105 skuteczne tylko wtedy, gdy odbiorca ju\u017c wie, \u017ce jest kochany i rozumiany, i gdy wcze\u015bniej us\u0142ysza\u0142 komplement.\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0 Wypowiadanie komplementu, gdy jest on nale\u017cny, jest cnot\u0105 i znakiem dojrza\u0142o\u015bci. Jan z Ruusbroec, flamandzki mistyk z XIV wieku, naucza\u0142, \u017ce \u201eci, kt\u00f3rzy nie chwal\u0105 tutaj na ziemi, b\u0119d\u0105 niemi w wieczno\u015bci\u201d.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0\u00a0 Dzisiaj w liturgii wspominamy \u015bw. Tomasza z Akwinu. Ten dominika\u0144ski teolog twierdzi\u0142, \u017ce komplementowanie drugiego cz\u0142owieka, gdy na to zas\u0142u\u017cy\u0142,\u00a0\u00a0jest powinno\u015bci\u0105. Je\u015bli tego nie czynimy, to odmawiamy drugiemu pokarmu, kt\u00f3ry jest mu potrzebny do \u017cycia.\u00a0By\u0107 mo\u017ce nie jest grzechem powstrzymywanie si\u0119 od wypowiadania komplementu, ale jest to na pewno smutne zubo\u017cenie i dotyczy zar\u00f3wno […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"1970-01-01 01:00:00","action":"","terms":[],"taxonomy":"","browser_timezone_offset":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1599"}],"collection":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1599"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1599\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1943,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1599\/revisions\/1943"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1599"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1599"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/swmikolaj.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1599"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}