„Nigdy tak u nas nie by\u0142o”, „Wr\u00f3\u0107my do tego, co znamy” – tak cz\u0119sto m\u00f3wimy w Ko\u015bciele, takie mamy tendencje. Chcemy wraca\u0107 do tego, co by\u0142o bezpieczne, co znamy.<\/p>\n\n\n\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 to \u0142\u00f3d\u017a, kt\u00f3rym od zawsze miotaj\u0105 burze. Jedni chc\u0105 od razu wyskakiwa\u0107 z tej \u0142odzi, inni wol\u0105 nic nie robi\u0107, a niekt\u00f3rzy postanawiaj\u0105 p\u0142yn\u0105\u0107 do przodu, bo wiedz\u0105, \u017ce tylko we wsp\u00f3lnocie, we wsp\u00f3lnym trudzie i z Jezusem na pok\u0142adzie b\u0119d\u0105 w stanie dop\u0142yn\u0105\u0107 na drugi brzeg. Nie tylko po to, by ocali\u0107 to, co jest, <\/a>nie tylko po to, by walczy\u0107 o przetrwanie, ale \u017ceby zdoby\u0107 co\u015b nowego, ziemie obce, ziemie nieznane…<\/p>\n\n\n\n Zach\u0119camy do wys\u0142uchania ks. Witolda Lesnera, kt\u00f3ry 8 lat sp\u0119dzi\u0142 na Kubie.<\/p>\n\n\n\n